Ευρωπαϊκή Ένωση

Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μία από τις περιοχές δραστηριοτήτων που παρουσιάζουν το μεγαλύτερο βαθμό ευημερίας στον κόσμο. Ωστόσο, οι ανισότητες μεταξύ των κρατών – μελών της είναι εντυπωσιακές και ακόμα εντυπωσιακότερες είναι οι ανισότητες μεταξύ των 250 περίπου περιφερειών της.
Στο πλαίσιο αυτό, δεν απολαμβάνουν όλοι οι Ευρωπαίοι των ίδιων πλεονεκτημάτων, ούτε των ίδιων ευκαιριών επιτυχίας ενώπιον των προκλήσεων της παγκοσμιοποίησης, αναλόγως της περιφέρειας στην οποία κατοικούν: σε ευημερούσα ή αναπτυξιακά καθυστερημένη περιφέρεια, περιοχή δυναμική ή προβληματική, σε αστική περιοχή ή στην ύπαιθρο, σε περιφέρεια απόκεντρη ή σε ένα από τα κυριότερα οικονομικά κέντρα της Ένωσης.
Η πρόσβαση στην απασχόληση, η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων και οι επενδύσεις στις τεχνολογίες της ηλεκτρονικής οικονομίας (e-economy) εναπόκεινται κατά πρώτο λόγο στην ευθύνη των οικονομικών παραγόντων και των εθνικών και περιφερειακών αρχών.
Όχι όμως μόνο σε αυτό:
Η αλληλεγγύη μεταξύ των λαών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οικονομική και κοινωνική πρόοδος και η ενίσχυση της συνοχής, περιλαμβάνονται στο προοίμιο της Συνθήκης του Άμστερνταμ. Το άρθρο 158 της συνθήκης διευκρινίζει: «Η Κοινότητα αποσκοπεί … στη μείωση των διαφορών μεταξύ των επιπέδων ανάπτυξης των διαφόρων περιοχών και στη μείωση της καθυστέρησης των πλέον μειονεκτικών περιοχών ή νήσων, συμπεριλαμβανομένων των αγροτικών περιοχών». Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα κράτη – μέλη υλοποιούν την ευρωπαϊκή περιφερειακή πολιτική, η οποία χρηματοδοτείται από ευρωπαϊκούς πόρους: τα Διαρθρωτικά Ταμεία και το Ταμείο Συνοχής, που αντικατοπτρίζουν την αλληλεγγύη μεταξύ των πολιτών της Ένωσης.
Η Ευρωπαϊκή περιφερειακή πολιτική είναι πραγματικά κοινή πολιτική που βασίζεται στην οικονομική αλληλεγγύη.